Fietsvakantie in het algemeen en verslag reis

afgelopen jaar

 

Wanneer ik zo terug kijk in het verleden dan maak ik vanaf 1989 fietsvakan-ties, eerst alleen Europa maar inmiddels zijn ook de USA en Zuid-Afrika aan dit lijstje toegevoegd. In aanraking gekomen met dit fenomeen door de fietsvakantiewinkel die destijds nog in Woerden was gevestigd. Kan me de 1ste reis naar Zuid-Frankrijk nog goed herinneren, nog nooit in de bergen geklommen een 39/28 verzet laten monteren door Gijs van Tuyl en in de bus naar Narbonne. Een hele ervaring met o.a. de beklimming naar Andorra. 
In deze vakanties werd er overnacht in hotels of Gite d’Etape, van huis uit waren we geen kampeerders. 
 
Na Frankrijk, Spanje, Cyprus op de racefiets de oversteek gemaakt naar Griekenland met een hybride en dat hele land zo’n beetje doorkruist met voor mij als hoogtepunt een bezoek aan de Meteora kloosters die op dit moment niet meer in betreffende reis voorkomen.
meteora In Griekenland

In 2002 de overtocht gemaakt naar de USA, tent, slaapzak e.d. aange-schaft want daar moest er gekampeerd gaan worden. De tocht van Salt-Lake City naar Las-Vegas is er nog steeds een om op terug te kijken. Be-zoeken aan de nationale parken waarbij je dan ineens met je racefiets aan de rand van de Grand Canyon staat. Een aanrader al moet je er wel reke-ning mee houden dat het daar extreem warm kan zijn.

In 2004 wederom naar de USA om de reis door Yosemite Park te maken met de beklimming van de Tioga Pass, wederom kamperen. Maar eigenlijk na de 1ste USA reis geen gebruik meer gemaakt van hotels op de campings is er een heel andere beleving met de groep.  Je komt samen aan onder luifel drinkt daar wat bij aankomst, eet daar ge-zamenlijk en ook in de avond is dat een verzamelplaats en wordt er nog wat gekaart, gedronken e.d. Fietsers leven niet alleen op sapjes.
 
In 2006 voor de 1ste keer Zuid-Afrika bezocht met een tocht waarin o.a. het Krugerpark werd bezocht. Een tocht die niet alleen over asfalt maar ook over grondpaden gereden zou gaan worden. De mountainbike in het vlieg-tuig om weer een ervaring rijker te worden.
 
Dit jaar verscheen er ineens een nieuwe reis op het programma Kwazulu Natal en Swaziland, deze reis zou dus voor het eerst verreden gaan worden. Altijd spannend natuurlijk om nog niet precies te weten of alles klopt. Nog wat oude deelnemers van de vorige reis benaderd of die wellicht ook interesse hadden.  
Had de reis zelf al vrij snel geboekt maar het aantal deelnemers bleef een hele tijd op een aantal staan dat hij mogelijk niet door zou gaan. Begin mei kwam het groene licht vanuit Amsterdam dat hij definitief door zou gaan, de voorpret kon beginnen, langzaam spullen bij elkaar zoeken. Nieuwe slaapzak, de nachten zijn koud daar en had dat tijdens de vorige reis ervaren.
 
Op 22 juli naar Schiphol om te gaan vliegen naar Johannesburg, daar kom je dan al reisgenoten tegen en o.a. Han een oud deelnemer van de vorige ZA-reis. Na de nodige uurtjes vliegen in de avond aangekomen op Johannesburg, een kleine tegenvaller een onverlaat had mijn tas van de band gehaald en een soortgelijke tas draaide nog steeds rondjes. Aangifte gedaan en ver-volgens op zoek voor een hernieuwde kennismaking met Monique die ook de vorige reis had begeleid. Ze had er ondertussen een hulpje bij Charles een vriendelijke jongen uit Zuid-Afrika waarmee we veel lol hebben gehad.
 
Tijdens het laden van de fietsen op de trailer ging mijn gsm en kreeg ik het bericht dat mijn tas terecht was en zo kon de reis toch nog goed beginnen. Kennismakingsdrankje in het hotel en vervolgens slapen om de volgende dag een transfer te maken met de bus naar de 1ste plaats waar vandaan het fietsen zou gaan beginnen. Deze reis bestond uit overnachtingen op campings en hotels doordat niet elke plaats alle voorzieningen heeft.Fietsen de volgende ochtend verder afgesteld en gecontroleerd en de 1ste tocht kon beginnen, in het begin wat fris maar later met een lekker zonnetje de 1ste kilometers afleggen, wel rekening houden dat hier links wordt gere-den. Dat is vooral bij het afdalen en weer vertrekken vanaf een rustpunt een aandachtspunt. De 1ste camping van goede kwaliteit, een warme douche is altijd wel lek-ker, tenten opzetten en met zijn allen rond het vuur want de temperatuur begint al te zakken en we zitten al aardig op hoogte. 
De volgende ochtend een totaal ander weertype het is grauw, been- en armstukken aan en op weg. Op een gegeven moment komt de bus langszij en doet Monique het voorstel om vannacht niet te gaan kamperen maar huisjes te gaan huren. Ze had berichten ontvangen dat er wat slechter weer opkomst was. Een goede keuze bleek in de avond, het begon een beetje te sneeuwen. Ja het is daar winter maar dit hadden we niet verwacht. Tijdens het eten in een van de huisjes ineens geen stroom meer dus met lampjes e.d. of zoiets naar de slaapplaatsen. 
De volgende ochtend lag er nog meer sneeuw, dus we zaten om het maar zo te zeggen vast. Er werd aangegeven zit je op een goede plaats blijf dan daar. Men is daar totaal niet voorbereid op sneeuw. Sneeuwschuivers, zoutstrooiers wat zijn dat. Een rustdag werd derhalve verplaatst en zijn we wat gaat wandelen waarbij er natuurlijk wel mooie foto’s gemaakt konden worden van deze unieke ervaring.

sneeuw in de Drakensbergen tijdens Silverburg Adventures Fietsreis

 

De volgende ochtend weer op pad en dan zie je pas wat de sneeuw heeft veroorzaakt, bovenop de pas lag veel meer dan we hadden verwacht en dat had onze bus met trailer niet gered om daarover heen te komen.
 
Na het oversteken van de pas was het net of we in een andere wereld te-recht kwamen helemaal geen sneeuw meer te vinden rijden in het zonnetje over mooi asfalt met enthousiaste bewoners die zwaaien en roepen naar die “vreemde” vogels op die fietsen. We reden meestal in een groepje van 4, met de hele groep dat gaat niet, zeker als er even moet worden geklommen.


 

zandweg tijdens fietsreis van Silverburg Adventures 

We zitten nu in het Royal Natal National Park, een mooi gebied met een camping tussen de bergen. De volgende dag op weg naar Spioenkop waar in een park de witte neushoorn zou voorkomen. De 1ste kilometers over een grondpad worden afgelegd en dat is weer wennen en opletten dat je niet in het mulle zand komt vast te zitten.
 
De witte neushoorn hebben we helaas niet waargenomen maar de volgende ochtend aan de overzijde van het meer nemen we een giraffe waar. 
De fietsen staan ondertussen op de trailer om een transfer te maken, het aantal te overbruggen kilometers zou anders te groot worden. Vanuit Dundee staat dan de tocht naar Rorke’s drift op het programma. Deze plaats is gelegen in battlefields waar de Zulu’s en de engelsen de nodige gevechten hebben uitgevochten. Na een heel stuk zo’n 30 km tegen de wind in komen we op het grondpad naar Rorke’s drift, dit was een hele happening, over stenen en later over zwarte grond.

giraffe in Kwazulu Natal Zuid-Afrika 

Daar reden dus ook de nodige auto’s die ons met het nodige stof bevuilden. 
We kwamen terecht in een super deluxe hotel dat pas open was en een schitterend uitzicht gaf over de battelefields, de eigenaar vertelde ons hoe het daar precies was gegaan.Vervolgens helaas dit mooie hotel na een nacht moeten verlaten, had daar best een dag kunnen doorbrengen op een ligstoel in het zonnetje met verrekijker e.d.
 
Verder door de battlefields naar de volgende bestemming een tocht van 63 km bijna geheel over grondpad waarbij de 1ste valpartijen aanwezig waren, gelukkig zonder ernstige gevolgen.We fietsen nog een dag door het Zululand met zijn hutjes om aan te komen in een bushcamp hier zullen we overnachten in een soort bijenkorven en worden we in de avond vermaakt met de traditionele zulu dansen en heerlijk eten vanaf de barbecue.
 
De komende dagen zullen we niet  fietsen, in plaats daarvan gaan we een wildpark bezoeken en daar mag niet gefietst worden. Fietsen op de trailer en op weg naar het Hluhluwe/Umfolozi Park, in dit park komt de big five voor. De big five staat voor leeuw, jachtluipaard, buffel neushoorn en oli-fant. Rustig door het park rijdend gaan we proberen om beesten te spotten zoals dat wordt genoemd, de 1ste bokkies worden al snel waar genomen, zoals later ook de neushoorn en de buffel. Bij het verlaten van het park zien we ook een aantal giraffes lopen.

 

Er wordt besloten om de volgende ochtend vroeg weer naar het park te gaan, ditmaal bus zonder trailer dus wat handzamer om te rijden. Om 06:00 gaat de wekker om 06:30 in de bus. In het park aangekomen is alles nog in diepe rust en trekt de dauw nog mooi omhoog wat een mooi effect geeft tegen de bergen. Wederom op jacht naar de big five wat evenals in 2006 nog niet is gelukt, we hebben nog wel de olifant kunnen bijschrijven op het lijstje maar de leeuw en jachtluipaard helaas niet waargenomen.
 
De volgende ochtend op de fiets richting het iSimangaliso Wetland Park een park dat op de werelderfgoed lijst van de Unesco voorkomt. We komen eerst door Hluhluwe waar we de plaatselijke markt bezocht hebben. Een kleurrijk schouwspel waarbij onze keuringsdienst van waren het aardig druk gehad zou hebben. 

pelikaan bij St Lucia

We komen bij het meer aan waar een hele kolonie pelikanen aanwezig is, hier een rustpauze genomen om het een en ander te bekijken en nog langs het meer te fietsen alvorens op de camping aan te komen.
 
We fietsen nog een dag door Zuid-Afrika om vervolgens in Swaziland aan te komen. Dat betekent paspoort mee en de nodige stempels halen en formulieren invullen om de komende dagen door Swaziland te fietsen.
 
Dit is meteen ook de langste tocht van de reis bijna 120 km staan er op de teller als we aankomen op de camping bij Nisela safaries. We hebben hier de volgende dag een rustdag waarbij we in de nacht worden verrast met de 1ste regen van de vakantie.
 
De volgende ochtend met camera gaan wandelen door dit wildpark, hier mag je wandelen daar er geen “gevaarlijke” wilde dieren voorkomen. Je moet natuurlijk altijd opletten want ook een giraf of zebra kan natuurlijk wel trappen of trachten je omver te lopen. Na wat wandelen komen weer eerst wat zwijntjes tegen, vervolgens wat bokkies en staan we ineens voor een hek net voor de bergen. Het hek maar gevolgd en wat rond gedoold, in de verte zien we wat giraffen lopen en zijn we rustig die kant uitgegaan. Daar blijkt een hele groep te staan, eerst wat schichtig maar later lijken ze ons te vertrouwen en hebben we van redelijk dichtbij een meter of 20 foto’s kun-nen maken van deze mooie imposante beesten. Gelukkig hadden we de beschikking over gps zodat we weg naar de camping konden terug vinden.Fietsend tussen de suikerrietplantages kwamen we terecht in een Lodge welke werd gerund door engelsen nou dat hebben we in de avonduren gemerkt. Ze hadden een dj die met mp3-tjes aan de gang ging en de meest oude en nieuwe songs galmden tot laat over het open land, buren wat zijn dat.
 
De volgende dag op weg naar de hoofdstad Manzine, eerst een bezoek aan Swazi Secrets waar ze producten maken uit de Amarula boon. De no-dige inkopen werden gedaan en in de bus achtergelaten. Op een gegeven moment komt de bus ons tegemoet met het verzoek om we willen instap-pen. De weg was erg druk en de vrachtwagens hielden niet echt rekening met ons als fietsers waardoor we soms bijna werden geraakt. Een verstan-dig besluit van Monique we willen tenslotte allemaal weer heel thuis aan-komen. Met de bus werden naar een mooi hotel in de hoofdstad gebracht waar we aan de rand van het zwembad heerlijk in de bar konden genieten van een natje en een droogje.
 
De laatste fietsdag stond op het programma, de laatste keren klimmen door het kleurrijke Swaziland. We hebben daar nog een bezoek gebracht aan een markt waar allerlei houtsnijwerk werd vervaardigd. Op dat moment was daar ook de minister van sport en deze moest natuurlijk op de foto voor de krant met deze groep fietsers uit Nederland. Helaas foto niet kunnen terugvinden ook niet naar het nodige zoeken op het web. De laatste avondmaaltijd in Afrikaanse sferen zat er aan te komen om na zo’n 3 weken de volgende dag weer in avond met het vliegtuig naar Neder-land te vertrekken.Na de maaltijd hebben we nog gezellig de restanten van whisky, Amarula e.d. bij de slaapplaats genuttigd.
 
Een transfer met de bus naar het vliegveld van Johannesburg volgt de volgende ochtend, zo’n kleine 400 km. Spullen die we niet meer willen mee-nemen worden verzameld en tijdens een van de stops overhandigd aan de lokale bevolking. Zo kunnen we mogelijk iemand met een Bell helm zien rondrijden en lopen in poloshirts e.d. uit Nederland.
 
Aangekomen op het vliegveld moeten de fietsen weer worden ingepakt in dozen en begint het wachten op het vertrek. We nemen afscheid van Monique en Charles die ons een aantal fantastische weken hebben bezorgd. Laatstgenoemde spreekt nu ook wat nette Nederlandse woordjes die we hem in deze periode hebben geleerd.We gaan inchecken om na de douane nog wat te kunnen eten en drinken en nog wat laatste aankopen te kunnen doen met de randen die nog over zijn. Bij het naar binnen gaan van het vliegtuig ontvangen we een niet zo leuk bericht, de fietsdozen zijn te groot en kunnen niet worden gescand en moeten derhalve als cargo worden vervoerd. We proberen nog om de dozen te openen 

Andre Stooker

zodat dat ze kunnen zien wat erin zit maar deze vlieger ging niet op. Ze zouden nog kijken wat ze konden, ze waren tenslotte op dezelfde wijze naar ZA gekomen, maar aangekomen op Schiphol bleken ze niet te zijn meegekomen.Derhalve op Schiphol de nodige formulieren ingevuld en een week later werd de doos met fiets thuis afgeleverd.

Al met al kan ik weer terug kijken op een mooie reis, soms wat pionieren maar dat maakt het ook leuk als niet alles precies op rolletjes loopt. Voor info over fietsvakanties kan je terecht op de volgende sites www.cycletours.nl, organiseren reizen in allerlei landen, www.silverburg.eu, is de organisatie van reizen in Afrika die rechtstreeks maar ook via Cycle-tours geboekt kunnen worden. 

 De foto’s van deze reis ook andere reizen zijn in diverse albums op het web te vinden, mocht je interesse hebben stuur een email en dan geef ik ze door. 

André Stooker